Een verkoper op bol adverteert op honderden artikelen. De advertenties weten niet wat er op voorraad ligt. Het budget weet niet wat er verkoopt.
De standaardgereedschappen zien advertenties en voorraad als twee werelden. Ze staan in aparte schermen, met aparte cijfers, en niemand legt ze naast elkaar. Handmatig lukt dat bij tien artikelen. Bij honderden niet meer.
Er gaat geld naar artikelen die bijna op zijn. Er gaat te weinig geld naar artikelen die ruim liggen en goed lopen. Beide kosten marge, en allebei zie je het pas achteraf in een export. Dit systeem legt de twee bronnen naast elkaar en handelt ernaar.
Advertenties draaien in het ene systeem, voorraad staat in het andere. Wie wil weten of hij adverteert op iets dat morgen op is, exporteert twee bestanden en legt ze naast elkaar. Dat is werk voor een middag, en na die middag klopt het weer niet.
Advertentiegeld naar een artikel dat bijna op is, levert een klik op en geen verkoop. Een artikel dat ruim ligt en goed loopt krijgt intussen te weinig. Het verschil zie je pas terug in de marge aan het eind van de maand.
Verkoopcijfers, zoekwoorden en voorraad komen samen in één database. Per artikel staat er wat er ligt, wat het doet en wat het kost. Vanaf daar is de vraag niet meer wat er gebeurde, maar wat er nu moet gebeuren.
Het systeem beslist per artikel. De regels zijn van de verkoper, niet van ons. Elke wijziging komt met de reden erbij, en is terug te draaien.
Er bestaat gereedschap voor advertenties en gereedschap voor voorraad. Er bestaat geen gereedschap dat de twee aan elkaar knoopt op de manier die deze verkoper nodig heeft. Daar houdt een pakket op en begint maatwerk.